Συγχαρητήρια στους συμπολίτες για τη «δίκαιη» νίκη στο χθεσινό φιλικό. Μπράβο, 30 χρόνια ήταν όντως πολλά! Μετά το 13 από ένα διαλυμένο Απόλλωνα… πάνω σας, το μοναδικό τίτλο του Μιχαηλίδη… πάνω σας, ένα χωριό από την Πάφο που σήμερα είναι καφετέρια… πάνω σας, το πρώτο τρόπαιο της Κούλλας… πάνω σας, την πρώην μαμά Ομόνοια… πάνω σας, τη συντριβή του Χρι-Χρι που νόμιζε πως ακόμα ήταν στον Απόλλωνα με τους πατρώνους σας… πάνω σας, ήρθε επιτέλους η δικαίωση. Ας είναι κι’ έτσι, ο καθένας όπως μπορεί. Εξάλλου η αλλαξοκωλιά και η υποταγή στον μανιταρά κατάντησαν αρετές.

ΟΜΩΣ… να μάθετε να σέβεστε τον Εθνικό μας ύμνο και την πόλη που ζείτε. Δικαιολογίες για κάφρους συνδεσμίτες δεν υπάρχουν, αφού υποτίθεται πως λόγω κάρτας, μόνο σοβαρός κόσμος πήγε στο γήπεδο. Αν αυτοί είναι ο «καλός σας κόσμος», τότε γιατί απορεί κανείς για τους βανδαλισμούς του 12 και τους ψεσινούς. Αλλά όταν μια ζωή πανηγυρίζεις μόνο για τις αποτυχίες μας, κάθε 44 και κάθε 30 χρόνια που κάποιος χορηγός θα στο δώσει, λογικό είναι να μην ξέρεις πώς να αντιδράσεις…

ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΨΗ, ΤΟΥ ΣΠΑΘΙΟΥ ΤΗΝ ΤΡΟΜΕΡΗ …και όχι απ’ τη φανέλα με τα χρώματα της Φενέρ. Σωστά παιδιά; Μπορεί να μην σας αρέσει να είστε Έλληνες, αλλά δεν μπορείτε να κάνετε κάτι. Εκτός αν μεταναστεύσετε να γίνει και πιο όμορφη ακόμα η πόλη μας!

-Ο ΣΟΦΟΣ-