Καλά, τι δεν καταλαβαίνουν εκεί στην αελ;

Ο πρόεδρος τους, φωνάζει και αυτοί δεν καταλαβαίνουν.

«Ρε σεις, πούλησα τη ψυχή μου στον ίδιο τον …διάβολο για να πάρουμε ένα κύπελλο μετά από 30 χρόνια και εσείς ατού… ούτε ένα σίζον δεν κάνετε, ούτε 100 ευρώ για το …ξέρω γω πως το ονόμασαν το άλλο, δεν πληρώνετε»

Πλάκα-πλάκα πάντως αλλά εκεί στην αελ μας έκαναν …Σουηδία. Πως γίνεται στην Σκανδιναβική χώρα, που μπορεί η σύζυγος να ξενοκοιμάται με τον γκόμενο, να τους πιάνει στα πράσα ο σύζυγος, και αντί να κάνει ότι θα έκανε ο κάθε …καθώς πρέπει (ας πούμε) Πέλεντρος της λέει και ευχαριστώ και της εύχεται …καλή τύχη!

Κάπως έτσι το είπε και η εκπρόσωπος τύπου της …συμπαθούς ομάδας της αελ για τον Λαφράνς που τους «πούλησε» για να πάει στο αποελ:

«Τον ευχαριστούμε για την προσφορά του στην ομάδα, φέρθηκε σωστά και ως επαγγελματίας. Δεν είναι ευχάριστο να τον έχουμε ως αντίπαλο, όμως έτσι έχει το ποδόσφαιρο. Υπάρχει αλληλοεκτίμηση και του ευχόμαστε τα καλύτερα».

Αλλά έτσι είναι. Το είπε εξάλλου και ο Σφακιανάκης:

«Λύκοι θα υπάρχουν όσο υπάρχουν πρόβατα»

Μια φωτογραφία από τον φετινό τελικό που τόοοοσο πανάξια κέρδισε η αελ είναι αρκούντως διαφωτιστική:

Ο ένας με το σινιέ κοστουμάκι του, τη γραβατίτσα του, το ακριβό του το ρολογάκι και ο άλλος με την κίτρινη τη φανελλούδα του και το …ενθουσιασμένο ύφος που έχει ο κακόμοιρος ο χωριάτης που του κάνει τη χάρη ο βουλευτής να του δώσει το χέρι του για χειραψία στο καφενείο του χωριού.  (Ο άλλος στο βάθος με το φραπεδάκι στο χέρι και το χαζοχαρούμενο ύφος δεν ξέρω ποιος είναι αλλά από ύφος …γλύφτη δεν πάει πίσω)!

Πάντως αν είναι κάτι στο οποίο παραδέχουμαι τον μανιταρά είναι αυτό: Πως τα καταφέρνει κάθε χρόνο να έχει και διαφορετικό συνεργάτη για να παίρνει αυτό που θέλει δηλαδή τη …συμμετοχή του στο Τσάμπιονς Λιγκ: Πρώτα τον Πουλλαίδη, μετά τον Καραπατάκη και τώρα τον Σοφοκλέους.

Βέβαια στο χωριό μου τους πιο πάνω,  «συνεργάτες» δεν θα τους έλεγαν. Άλλη λέξη θα χρησιμοποιούσαν, αλλά εγώ το κρατάω το …επίπεδο!

Υ.γ. Ακούω ότι ο Μανιταράς συναγλείφεται να πάρει και τον Άλεφ… Κάτι σαν τον απελπισμένο «παττισμένο» που παίζει τα τελευταία του ευρώ στο καζίνο μου ακούγεται αυτό αλλά πραγματικά δεν με ενδιαφέρει. Αυτό που φοβούνται θα το πάθουν κάποια στιγμή.  Εμένα με ενδιαφέρει ο Απόλλωνας. Γι’ αυτό Νίκο Κίρζη, κάνε και εσύ επιτέλους μια «τρανταχτή» κίνηση. Κίνηση που θα ξεσηκώσει και τον τελευταίο Απολλωνίστα. Κάνε την επιτέλους!!!