Γκέντζογλου, Ζαχίντ, Ρέζα και Ρομό είναι τέσσερις ποδοσφαιριστές που θέλουν να ξεφορτωθούν οι ανταγωνιστές μας και δεν μπορούν.

Αυτοί οι τέσσερις αποτελούν βαρίδι στον προϋπολογισμό τους και προσπαθούν να βρουν τον πιο ανώδυνο τρόπο να φύγουν από το ρόστερ.

Εκτός από το οικονομικό, το πρόβλημα είναι και ο αριθμός θέσεων των κοινοτικών ποδοσφαιριστών καθώς έχουν 17 αντί 15 που δικαιούνται. Κι ακόμη θα πάρουν κι άλλους σύμφωνα με δημοσιεύματα στα ΜΜΕ.

Ο κακός σχεδιασμός που έγινε για ακόμη μια φορά φέρνοντας ποδοσφαιριστές σε θέσεις που δεν είχαν ανάγκη, είναι ο ορισμός της αποτυχίας.

Προαισθάνομαι ότι γνωρίζουν πως είναι η τελευταία τους φορά και προσπαθούν να βγάλουν όσο περισσότερα μπορούν.

Κι όλα αυτά με την κάλυψη των δημοσιοκάφρων που συνεχίζουν να τους προστατεύουν και να τους επευφημούν επειδή αυτό τους επιβάλλουν.

Ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυρά όμως.

Πίσω στον αγωνιστικό σχεδιασμό τώρα, διακρίνουμε ότι μεγάλο μέρος του ρόστερ της περσινής χρονιάς έχει χαθεί αφού έχουν φύγει ήδη Μοράις (36), Καρλάο (30), Νατέλ (28) και Καζού (30).

Μαζί με τους Γκέντζογλου (20) και Ζαχίντ (32) που θέλουν να διώξουν και δεν μπορούν, είναι έξι ποδοσφαιριστές που είχαν μεγάλη συμμετοχή στο περσινό πρωτάθλημα.

Το θέμα της ομοιογένειας είναι κάτι που θα τους στοιχίσει ακριβά.

Ελπίζουμε το πάρτι να συνεχιστεί.