Ωραία παράσταση στο ΓΣΠ. Κάθε χρόνο τα ίδια βλέπουμε, έχουν γίνει θεσμός οι ανοιξιάτικες παραστάσεις με τον ένα πρωταγωνιστή να είναι πάντα ο ίδιος.

Άστους να πανηγυρίζουν.

Άλλωστε πάντα μόνοι μας ήμασταν. Ποτέ δεν ήμασταν καλοί στις λυκοφιλίες, ούτε τις είχαμε ανάγκες ποτέ. Ότι πετύχαμε, το καταφέραμε με τη δική μας αξία και τις δικές μας δυνάμεις.

Όσο συνεχίζουν έτσι, τόσο θα απαξιώνεται το ποδόσφαιρο. Αυτό που όλοι τόσο αγαπήσαμε μα σιγά σιγά αυτό χάνεται, ξεθωριάζει.

Άσε και τον άλλο να μιλά για ελέφαντες. Θίχτηκε κιόλας την προηγούμενη εβδομάδα. Είδαμε σήμερα πόσο καλή άμυνα έπαιξε. Όσο για την επίθεση; Ίσως να μην έκανε ούτε μια τελική προσπάθεια ενώ πριν μια εβδομάδα αγωνίστηκε μέχρι το τελευταίο λεπτό κρατώντας με νύχια και με δόντια την “χρυσή” ισοπαλία.

Κι ο πρώτος σκόρερ των πόρτων μας άρεσε. Πάει για το χρυσό παπούτσι. Με τις επιδόσεις του έφτασε στη 2η θέση του πίνακα των σκόρερ αφού κατάφερε να σκοράρει 12 φορές! Τις 10, αν δεν κάνω λάθος, από την άσπρη βούλα. Άσε που μπορούσε να πετύχει και περισσότερα αφού έχασε κάνα δύο φορές.

Με τις υγειές μας.