Συνέντευξη στη SPORTDAY παραχώρησε ο Ζοάο Πάιβα, ο οποίος είπε πολλά κι ενδιαφέροντα.

Θυμάσαι τι γινόταν αυτές τις μέρες στη Λεμεσό πριν 14 χρόνια όταν ο Απόλλωνας πανηγύριζε το πρωτάθλημα; «Φυσικά και τα θυμάμαι. Θυμάμαι την κάθε στιγμή. Δεν είσαι καθημερινά πρωταθλητής σε μια χώρα. Ήταν η πρώτη μου σεζόν στο εξωτερικό και κατάφερα να πανηγυρίσω ένα πρωτάθλημα και μάλιστα χωρίς ήττα. Ήταν ένα τεράστιο επίτευγμα για τον σύλλογο».

Τι θυμάσαι από εκείνο το παιχνίδι με την Ανόρθωση το οποίο ουσιαστικά σας χάρισε τον τίτλο; «Θυμάμαι ότι ολόκληρη η Λεμεσός ήταν πολύ ανήσυχη πριν από αυτό το παιχνίδι. Και εμείς οι ποδοσφαιριστές νιώσαμε την πίεση να κερδίσουμε αυτό το ματς. Δεν μπήκαμε καλά στο παιχνίδι, αλλά με την βοήθεια των φίλων του Απόλλωνα που γέμισαν την κερκίδα βάλαμε νωρίς δύο γκολ, γυρίσαμε το παιχνίδι και μετά κυριαρχήσαμε μέχρι και το φινάλε. Έγιναν τρελά πανηγύρια όταν ακούστηκε το τελικό σφύριγμα».

Πέτυχες και ένα σημαντικό γκολ σε εκείνο το παιχνίδι, ένα γκολ που ουσιαστικά έδωσε το έναυσμα για τη νίκη καθώς σας έδωσε προβάδισμα στο σκορ. Το θυμάσαι; «Ναι και βέβαια το θυμάμαι. Σημείωσα το δεύτερο γκολ μετά από μια σέντρα του Μάρκο (Μπαρούν). Ήξερα ότι η μπάλα θα ερχόταν στην περιοχή και είχα την αίσθηση ότι θα έφτανα στην μπάλα πριν από τους αμυντικούς, τα κατάφερα, βρήκα στόχο και σκόραρα».

Ήταν μια εξαιρετική σεζόν για τον Απόλλωνα και ήταν αξιοσημείωτο που κερδίσατε το πρωτάθλημα χωρίς ήττα: «Ναι έτσι ήταν. Παίξαμε πολύ καλό ποδόσφαιρο σε ολόκληρη τη χρονιά, επιθετικό ποδόσφαιρο και ήταν υπέροχο να αγωνίζεσαι με τα περισσότερα παιδιά από τότε. Ήταν ο Λούκας Σόσιν, ο Έλιο Πίντο, ο Αντόνε, ο Μεχτί Καρίμ, ο Μάρκο Μπαρούν και άλλοι. Ήταν μια σπουδαία ομάδα».

Ποιο ήταν το μυστικό εκείνης της ομάδας το οποίο βοήθησε στο να έρθει αυτή η μεγάλη επιτυχία; «Ήμασταν σαν τα Ηνωμένα Έθνη (γέλια). Ήμασταν σχεδόν όλοι από διαφορετικές χώρες. Σήμερα βλέποντας τα πράγματα πιο ξεκάθαρα και φέρνοντας όλα έγιναν στο μυαλό μου, μπορώ να πω ότι το μυστικό ήταν ο προπονητής, ο Μπερτ Στάνγκε. Κατάλαβε ότι ο κάθε ποδοσφαιριστής είχε κάτι να προσφέρει στην ομάδα. Όλοι έβαλαν το λιθαράκι τους, όλοι βοήθησαν στο να έρθει ο τίτλος. Ένα μεγάλο παράδειγμα ήταν ο Σωφρόνης ο οποίος δεν έπαιζε (βασικός ήταν ο Σβαλόβσκι) αλλά πάντα έδινε κίνητρα στους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές».

Τι σας είπε ο προπονητής πριν από το παιχνίδι με την Ανόρθωση; «Προσωπικά μου είπε κάτι. Μου είπε ότι έχω τεράστια ποιότητα, ότι είμαι ο καλύτερος επιθετικός και ότι θα σκοράρω. Το τι έγινε είναι γνωστό. Σκόραρα με κεφαλιά ένα σημαντικό γκολ».

Τι θυμάσαι από τα πανηγύρια που ακολούθησαν στην Λεμεσό; «Τα θυμάμαι όλα. Εγώ και ο Φελίπε Ντουάρτε βγήκαμε όλη νύχτα στους δρόμους. Συναντηθήκαμε και με τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι καταφέραμε να σταματήσουμε τη λειτουργία μιας ολόκληρης πόλης. Η Λεμεσός παράλυσε από τον κόσμο του Απόλλωνα που ήταν στους δρόμους».

Τι σου έμεινε περισσότερο από τη θητεία σου στην Κύπρο; «Ήταν η πρώτη μου σεζόν στο εξωτερικό, ήταν μια εξαιρετική εμπειρία, υπέροχοι άνθρωποι, τρελό ποδόσφαιρο, όλες οι ομάδες ήθελαν να παίξουν επιθετικά. Την Κύπρο την έχω στην καρδιά μου».

Ήταν από τις καλύτερες σεζόν στην καριέρα σου; «Ναι βέβαια ήταν από τις καλύτερες μου χρονιές. Ήμουν πολύ νέος τότε. Θα μπορούσα να είχα πετύχει περισσότερα γκολ αλλά νομίζω ότι πέτυχα σημαντικά τέρματα. Είχαμε τον Σόσιν να κάνει αυτή τη δουλειά και να βάζει πολλά γκολ».

Προηγουμένως μας είπες ότι το μυστικό ήταν ο Μπερντ Στάνγκε. Πες μας λίγα πράγματα για τον προπονητή του τίτλου: «Σήμερα καταλαβαίνω καλύτερα από τότε τι έκανε. Εγώ ήμουν νέος και ήθελα να παίζω συνεχώς. Ο Στάνγκε ήταν το μυστικό που μας οδήγησε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και δεν έχω καμιά αμφιβολία γι’ αυτό. Μεγάλος άνδρας, μεγάλος προπονητής».

Πίσω από όλα αυτά ο Φρέντι Τζον Πολ: «Ο κύριος Φρέντι είχε ένα όραμα για τον Απόλλωνα και κατάφερα να φτιάξει μια υπέροχη ομάδα με τους σωστούς ποδοσφαιριστές και τον σωστό προπονητή. Όταν υπογράψαμε το συμβόλαιο μου τους ζήτησα να βάλουμε και ένα μπόνους κατάκτηση του πρωταθλήματος. Με κοίταξε περίεργα και με ρώτησε: «Είσαι σίγουρος»; Του είπα ότι παίζω μόνο για να κερδίζω και μου απάντησε ότι ελπίζει να πληρώσει το μπόνους. Στο τέλος το πλήρωσε (γέλια)».

Συνεχώς δίπλα σας ήταν ένας άλλος άνθρωπος, ο Γιάννης Βιολάρης: «Ο κύριος Βιολάρης ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο για όλους τους ποδοσφαιριστές και ειδικά για τους ξένους. Μας βοήθησε πολύ να προσαρμοστούμε στην Κύπρο και στον Απόλλωνα. Τον ευχαριστώ για την τεράστια βοήθεια που μου πρόσφερε».

Έχεις επαφές με πρώην συμπαίκτες σου στον Απόλλωνα; «Ναι βέβαια. Ο Φελίπε Ντουάρτε και ο Έλιο Πίντο είναι φίλοι μιας ζωής. Ο Φελίπε ήταν και ο κουμπάρος στον γάμο μου πριν 10 χρόνια. Μιλώ και στα σόσιαλ μίντια με τον Λούκας Σόσιν, τον Μάρκο Μπαρούν, τον Μεχτί Καρίμ, τον Περικλή Μουστάκα και τον Άθω Σολωμού, έχω πολύ καλή σχέση με όλους».

Παρακολουθείς την πορεία του Απόλλωνα σήμερα; «Ναι μαθαίνω τα αποτελέσματα. Είμαι προπονητής σήμερα και δεν έχω χρόνο να παρακολουθώ πολλά παιχνίδια».

Για το επίπεδο του Απόλλωνα και του Κυπριακού ποδοσφαίρου; «Είδα κάποια παιχνίδια Κυπριακών ομάδων στην Ευρώπη. Πιστεύω ότι το 2006 ήταν λίγο καλύτερο το επίπεδο. Χάρηκα που είδα τον Απόλλωνα να παίζει με ομάδες της Ελβετίας και να τα καταφέρνει, με την Γκρασχόπερς, την Ζυρίχη και την Βασιλεία. Ζω μόνιμα στην Ελβετία».

Το μήνυμα σου στον κόσμο του Απόλλωνα: «Τους ευχαριστώ για την αγάπη και τις υπέροχες στιγμές που πέρασα στην Κύπρο. Αξίζουν να είναι και πάλι πρωταθλητές αλλά για διάφορους λόγους δεν κατάφεραν να το επαναλάβουν».

Τι κάνεις σήμερα σε σχέση με το ποδόσφαιρο; «Είμαι προπονητής στην Ντιετικόν στην Ελβετία. Η σεζόν που πέρασε ήταν υπέροχη για τον σύλλογο γιατί ανεβάσαμε την ομάδα στην κατηγορία 1. Liga Classic. Το ποδόσφαιρο είναι το πάθος μου και ποτέ δεν ξέρεις τι θα φέρει το μέλλον: ποιος ξέρει; Ίσως να επιστρέψω στον Απόλλωνα ως προπονητής και να κερδίσω τον τίτλο».

Θυμάσαι το προσωνύμιο που σου «κόλλησαν» στην Κύπρο, «μάγειρας», πως προέκυψε; «Ναι το θυμάμαι. Κάποιοι στη Λευκωσία έλεγαν μερικά αστεία για τους νέους ποδοσφαιριστές του Απόλλωνα και μου το είπαν οι φίλοι του Απόλλωνα ότι έλεγαν ότι μοιάζω με μάγειρα. Είπα στον Πίντο ότι όταν σκοράρω θα τους δείξω ποιος είναι ο μάγειρας, σκόραρα και έκανα την κίνηση ότι μαγείρευα στον πανηγυρισμό μου».