Ο Μπέιλ κέρδισε τα πάντα στη Ρεάλ κι έβαλε περισσότερα από 100 γκολ, όμως αποχωρεί με πικρία. Δεν συνδέθηκε με τους οπαδούς και τα όσα πέτυχε σβήστηκαν από τις μνήμες των μαδριλένων!

Σε έξι χρόνια έχει κερδίσει τέσσερα Champions League, ένα πρωτάθλημα και είναι το πιο επιτυχημένο εξαγώγιμο ποδοσφαιρικό προϊόν της Μεγάλης Βρετανίας. Σε αυτό το διάστημα πέτυχε το ωραίο γκολ σε τελικό Champions League κι ένα από τα ομορφότερα σε τελικό Κυπέλλου Ισπανίας.

Ο Μπέιλ ωστόσο μπορεί να φύγει με… τύψεις και προβληματισμό. Με έναν τρόπο που να μην φαίνεται ότι υπήρξε κάποτε ένας παίκτης – κλειδί για τον σύλλογο. Ένα σημαντικό γρανάζι σε μία καλοδουλεμένη μηχανή και όχι ο πιτσιρικάς της Τότεναμ που ήθελε να έχει πάντα τη μπάλα στα πόδια του και να τα κάνει όλα. Θα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να ακουστούν οι απόψεις και οι σκέψεις του Μπέιλ και γενικά το πως βλέπει την κατάσταση. Είναι εξάλλου δεδομένο πως πολλές φορές οι παίκτες έχουν άλλη εικόνα και άποψη από την κοινή γνώμη.

Για όσους το βλέπουν απ’ έξω υπάρχει και ένα αίσθημα λύπης για μία μεγάλη μεταγραφή που είχε γίνει στη Ρεάλ και για το τέλος μίας εποχής. Έναν μεσοεπιθετικό που στην καλή του μέρα μπορούσε να σηκώσει με κάθε τρόπο την μπάλα, να την κρατήσει και τρέχει προς την αντίπαλη εστία, να αλλάζει κατευθύνσεις, να πασάρει και σκοράρει. Ήταν το παιδί του Χάρι Ρέντκναπ που έλεγε πάντα στους παίκτες του “απλά τους λέω διασκεδάστε το γ…νο για λίγο”. Ο Μπέιλ δεν κέρδισε τίποτα στην Τότεναμ, αλλά τον λάτρεψαν. Οι οπαδοί τον είχαν σε πολύ μεγάλη εκτίμηση, αλλά στη Ρεάλ έγινε το ανάποδο.
Αποτέλεσμα εικόνας για μπέιλ gazzetta

Θα φύγει από την Μαδρίτη με ένα ντουλάπι γεμάτο τρόπαια και βραβεία, αλλά κι ένα βάρος για το πως τον αντιμετώπιζαν οι οπαδοί των Μαδριλένων. Στα αποδυτήρια ο Ουαλός δεν ήταν στο κλίμα της ομάδας κι έδειχνε απόμακρος, έτσι του έδωσαν παρατσούκλια όπως ο “αρειανός”, ο “εξωγήινος” και ο “γκολφέρ” (επειδή του αρέσει το γκολφ). Η αμφιβολία των οπαδών της Ρεάλ για τον Μπέιλ μεταφέρθηκε ακόμα και στην Τότεναμ. Ναι μπορεί να υπάρχει νοσταλγία για τα γκολ του, όμως οι περισσότεροι οπαδοί των “Σπερς” θεωρούν κακή κίνηση την επιστροφή του.

Η απάντηση αυτή έχει να κάνει με και τις αποδοχές των 600.000 την εβδομάδα για τον Μπέιλ. Χρήματα που ρεαλιστικά μπορεί να τα προσφέρει μόνο η Παρί ή ομάδα από την Κίνα. Επίσης το γεγονός πως ο Μπέιλ τραυματίζεται αρκετά συχνά είναι σαν να έχεις ένα αμάξι πολυτελείας που χαλάει διαρκώς, ενώ θα μπορούσες να έχεις ένα πιο αξιόπιστο αμάξι και ας είναι πιο χαμηλών κυβικών.

Οι τραυματισμοί του Μπέιλ στην Μαδρίτη μπορούν να συγκριθούν με την περίπτωση ενός άλλου μεγάλου αγγλικού ταλέντου, του Μάικλ Όουεν. Όπως και ο Ουαλός έτσι και ο Όουεν τα πιο καλά του χρόνια τα είχε στο ξεκίνημα της καριέρας του. Στην συνέχεια όμως οι τραυματισμοί και τα προβλήματα ετοιμότητας και φυσικής κατάστασης τον άφησαν πίσω και τον επηρέασαν τόσο προσωπικά όσο και ψυχολογικά. Ως το τέλος της καριέρας του ο Όουεν παρέμεινε ένας αποτελεσματικός επιθετικός, όμως οι κλασικές καλές και γρήγορες κινήσεις του, τον είχαν εγκαταλείψει.

Ο 30χρονος έχει κάποια χρόνια μπροστά του, όμως αν καταλήξει στην Κίνα θα τελειώσει και η όποια ποδοσφαιρική του κληρονομιά. Ο Ουαλός τα τελευταία χρόνια έδειξε πως παραμένει ένας τεράστιος παίκτης, αλλά δύσκολα θα δεθεί ή θα συνδεθεί συναισθηματικά μαζί του ένας οπαδός. Στο τέλος όμως έχουν αξία όλα αυτά; Ο Μπέιλ κέρδισε τα πάντα στη Ρεάλ κι έβαλε πάνω από 100 γκολ. Επίσης πόσοι από εκείνους που δεν τον προτιμούν έχουν δει τα παιχνίδια του στη Ρεάλ τα τελευταία χρόνια;

Ο Μπέιλ επίσης τα πέτυχε όλα αυτά στην καριέρα του παίζοντας σε μικρό αριθμό ομάδων αλλά στο πιο υψηλό επίπεδο. Ο ίδιος υπό προϋποθέσεις πάντως θα μπορούσε να δεχθεί ακόμα και μεγάλη μείωση για να γυρίσει στους Σπερς. Ρεαλιστικά όμως αυτό δεν θα γίνει. Ο Μπέιλ ξέρει καλά την αξία του και δεν θα δεχόταν τέτοιο οικονομικό “χτύπημα”. Η επόμενη απόφασή του θα βασιστεί περισσότερο στον μισθό και τους τίτλους, παρά σε συναισθηματικούς λόγους. Ο 30χρονος δεν πρέπει να δέχεται κριτική γα αυτό και πιθανώς η πορεία του να χαρακτηρίζει μία ολόκληρη κατηγορία παικτών. Έχει κάνει ως αθλητής ότι μπορούσε για να είναι ο καλύτερος. Η τελευταία έκδοσή του μπορεί να μην είναι τόσο καλή ή “λαμπερή”, όμως αν δει κανείς τους τίτλους και την προσφορά του στο σύνολο δεν μπορεί να τα αφήσει έτσι στην άκρη…