Κοπέλια και κοπέλες σιερετίζουμε όλους και εύχομαι υγεία και ένα ωραίο Σαββατοκύριακο να έχουμε.

Πέρασαν αρκετές ημέρες από την μπόρα που ξέσπασε στις τάξεις των οπαδών της ομάδας μας αναφορικά με το ποιος ευθύνεται για την αγωνιστική πτώση των ποδοσφαιριστών του Σωφρόνη Αυγουστή.

Κάθισα λοιπόν στο τραπέζι της βεράντας μου, άνοιξα ένα μπουκάλι Glenmorangie 18 και με το άσμα του Γιάννη Καλαντζή “Άσπρα θα φορέσω” ταξίδεψα πίσω στα παιδικά μου χρόνια, όταν ο αγαπημένος μου πατέρας, μου διοχέτευσε στην καρδιά και στην ψυχή μου τον αγαπημένο μου Απόλλωνα.

Χρόνια ρομαντικά, χρόνια διαφορετικά.

Γεμάτα αγάπη και πάθος για την ομάδα μας, τον σύλλογο μας, το έμβλημα μας!

Ζούσαμε και αναπνέαμε με τα 7 μαγικά γράμματα τα οποία σχημάτιζαν την λέξη ΑΠΟΛΛΩΝ!

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ο Απόλλωνας αποτελούσε την λέξη κλειδί στην πόλη και την επαρχία της Λεμεσού.

Το να ήσουν υποστηρικτής του Απόλλωνα ήταν κάτι το διαφορετικό, κάτι το μαγικό.

Παρασκευή βράδυ στη Malibu με μπυρίτσα και κοκτέιλς και το πρωί του Σαββάτου με βαρύ κεφάλι ολοταχώς στη δυτική.

Με το αγαπημένο μας κασκόλ ανεβαίναμε την Αγίας Φυλάξεως με προορισμό τη δυτική και το άνω διάζωμα. Κάπου εκεί στο κέντρο με τις σημαίες μας να βροντοφωνάζουμε ΑΠΟΛΛΩΝ ΠΟΛΕΜΑ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ.

Μέχρι να φτάσουμε το 1991, όταν οι πίκρες και τα χαστούκια γινόντουσαν αμέτρητα σε όλους μας.

Όμως η αγάπη και η αφοσίωση μας για την ομάδα αυτή μας οδήγησε στο πρώτο μας πρωτάθλημα με τους επιβλητικούς τότε Πάμπο Γεωργιάδη και Ντίμη Κίρζη.

Τότε ήταν η απαρχή για τον ΘΡΥΛΟ μας.

Θυμάμαι εκείνο το απόγευμα κόντρα στην ΑΕΛ στην προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος του 1991 στη νίκη μας με 0-2 το τι ζήσαμε.

Δάκρυα χαράς και περηφάνιας για το τι πέτυχε η ομάδα μας…

Από τότε περάσαμε δύσκολα και πέτρινα χρόνια με στιγμές χαράς αλλά και αμέτρητες λύπες.

Περάσαμε χρόνια μιζέριας και απαξίωσης… χρονιά (2005) όταν η ομάδα κινδύνεψε άμεσα με υποβιβασμό.

Όμως πάντοτε υπήρχε ο 12ος παίκτης ο οποίος έκανε τον Απόλλωνα ξεχωριστό. Αυτός τον κράτησε ζωντανό στα δύσκολα του χρόνια.

Τώρα αγαπητοί φίλοι μου η ομάδα βιώνει μια δύσκολη περίοδο, στην οποία καλούμαστε να την στηρίξουμε και να τις ανταποδώσουμε για τις αμέτρητες στιγμές που μας πρόσφερε σε Κύπρο και Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.

Αυτή η ομάδα στην οποία υποκλίθηκαν οι Ίντερ, Σαραγόσα, Λυών, Έβερτον, Μάλμο, η Λατσιο, η Βασιλεία, η Μαρσέιγ, η Αταλαντα, η Νις, η Μίντιλαντ, η Λοκομοτιβ Μόσχας, η Ζυρίχη, η Λέγκια, η Αμπερτίν και άλλοι πολλοί ευρωπαϊκοί σύλλογοι.

Αυτή η ομάδα αξίζει συνεχώς την στήριξη μας με τα καλά και τα κακά.

Στα 43 μου θα παραμείνω ρομαντικός και αιώνια πιστός.

“ΑΣΠΡΑ ΘΑ ΦΟΡΕΣΩ ΡΟΥΧΑ ΓΙΟΡΤΙΝΑ”

Αυτό σιγοτραγουδώ κάθε φορά που πιάνω το αγαπημένο μου κασκόλ κι αυτό υποσχέθηκα θα τραγουδήσω στα 2 αγαπημένα μου παιδάκια την θρυλική εκείνη μέρα που θα στεφθούμε και πάλι πρωταθλητές.

Μαέστρο ένα Γιάννη Καλαντζή παρακαλώ!

Αμέσως Κάγκουρα μου!